Η δημιουργική ασάφεια και το τεστ των έξι μεταρρυθμίσεων

111Η κυβέρνηση έκλεισε τον πρώτο της μήνα και, από την πρώτη μέρα, η κάθε ξεχωριστή μέρα συνεχίζει να κρύβει διαφορετικές εκπλήξεις αλλά με έναν κοινό παρονομαστή: την πολιτική φόρτιση, γεμάτη προβλέψεις, απειλές, αναταράξεις, προσδοκίες, αβεβαιότητες. Η ενοποίηση του ευρωπαϊκού και του διεθνούς πεδίου με τα εσωτερικά μέτωπα παραμένει εξαιρετικά στενή, ίσως μια γεύση παγκοσμιοποίησης που δεν είχαμε διανοηθεί τόσο άμεση και την οποία τώρα μόλις κατανοούμε στην κοπιώδη προσπάθεια εγγραμματισμού μας σ’ αυτήν. Οι συναρτήσεις είναι περίπλοκες και η ισορροπία ανάμεσα στα προβλήματα της τρέχουσας πραγματικότητας και το μέλλον της χώρας βρίσκεται σε τεντωμένο σκοινί. Μαντέψτε ποιος κάνει τον ακροβάτη.

http://chronosmag.eu/index.php/1388.html

Μια Παρασκευή που διέψευσε τον διάσημο κύριο Γκρήνσπαν και τον βιαστικό κύριο Σώυμπλε

tumblr_m0mzmeOcI91qbcporo1_500Τρίτες των αναμονών: την προηγούμενη εβδομάδα ήταν η αναμονή μιας Παρασκευής που θα μπορούσε να προκαλέσει ασφυξία στη χώρα, σήμερα ενός νέου Eurogroup, ελπίζουμε με τηλεδιάσκεψη και όχι με φυσική παρουσία. Μετά τον πολιτικό πυρετό της περασμένης εβδομάδας, που καταπραΰνθηκε εντέλει με την ανάσα της απόφασης του Eurogroup την Παρασκευή καθώς για μία ακόμη φορά αποφεύχθηκε η ρήξη και ενόσω οι εκροές των τραπεζών είχαν φτάσει στην υπέρταση, σήμερα πάλι τα γεγονότα παίζουν κυνηγητό. Περιμένουμε να επιβεβαιωθούν οι χτεσινές διαρροές και τα non paper για τη λίστα μεταρρυθμίσεων που υποβάλλει η Αθήνα, να ακούσουμε μία κατ’ αρχάς συμφωνία των Βρυξελλών που θα δρομολογεί αποφάσεις στα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών με πρώτη τη Γερμανία αλλά και τη σύγκληση της Πολιτικής Γραμματείας και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μέσα στη μέρα. Θα πάνε όλα ομαλά; Ας κάνουμε μιαν ευχή.

http://chronosmag.eu/index.php/th-pl-sl-s-p-2422015.html

Γλυκιά συμμορία εναντίον γκρίζων κοστουμιών;

14700-32726Όσο κι αν είναι κρίσιμα τα επόμενα εικοσιτετράωρα αυτής της εβδομάδας για τη χώρα και για τη ζωή του καθενός μας, δεν μπορεί να μην εντυπωσιαστεί κανείς από την ίδια την υπερπαραγωγή που παίζεται για χάρη και με την πρωταγωνιστική συμμετοχή μας στο θέατρο της Ευρώπης. Η νέα ελληνική κυβέρνηση παίζει κέντρο σε ένα θέαμα που υπερβαίνει τους θεσμούς και στο οποίο οι εντυπώσεις υπερισχύουν συχνά των θέσεων, οι αιφνιδιασμοί της πλοκής. Οι πρωταγωνιστές διεκδικούν τους ρόλους τους πάνω στη σκηνή εναλλάσσοντάς τους ενόσω το ίδιο το έργο εξελίσσεται ή μήπως παίζονται πολλά έργα ταυτοχρόνως; Μπροστά στα μικρόφωνα η performance του μονολόγου εκάστου είναι τόσο πειστική που γίνεται εύκολα πιστευτή, παρά το γεγονός ότι τα επιχειρήματα είναι διαμετρικά αντίθετα. Σε αντιδιαστολή με τις συνήθεις τακτικές, οι αντίπαλοι δεν διεκδικούν την μπάλα, αλλά υποστηρίζουν ότι η μπάλα βρίσκεται στο αντίπαλο γήπεδο και περιμένουν από τους άλλους να την κλοτσήσουν. Η κερκίδα, από τη μεριά της, αναζητά την μπάλα ανάμεσα στις λεπτές φραστικές αποχρώσεις που κρύβουν χαοτικές διαφορές (παράταση του «τρέχοντος προγράμματος» ή παράταση της «τρέχουσας δανειακής σύμβασης»).

http://chronosmag.eu/index.php/index.php/th-pl-sl-s-p-1722015.html

 

Κάθε Τρίτη – πολιτικό σχόλιο – Χρόνος

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ GENERIC FOTO ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ  2

Η πολιτική επέστρεψε για τα καλά και έμεινε εδώ μαζί μας όλη την προηγούμενη εβδομάδα, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των ξένων Μ.Μ.Ε. αλλά, κυρίως, των Ελλήνων πολιτών. Μέσα σε ατμόσφαιρα σταθερής αναμονής και «εποικοδομητικού» διαλόγου, που άλλοι θεώρησαν έναρξη των διαβουλεύσεων και άλλοι της διαπραγμάτευσης, Ρώμη, Παρίσι και Βρυξέλλες γνώρισαν από κοντά τον Αλέξη Τσίπρα. Είδαμε στις οθόνες μας τον Ρέντσι να περιορίζει τη γενναιοδωρία του σε μια γραβάτα γραφειοκρατικής παραγωγής, τον Ολάντ να δηλώνει τη γενικόλογη συμφωνία του εναντίον της λιτότητας αλλά και την προειδοποίησή του για την τήρηση των συμφωνιών, τον Γιουνκέρ να πιάνει από το χέρι τον Αλέξη-παιδί-μου αποφεύγοντας κοινές δηλώσεις μετά το τέλος της συνάντησης και, ξανά, Σουλτς με τη γνωστή συγκατάβαση, να δίνει συνέντευξη σε γερμανική εφημερίδα λίγο μετά την αναχώρηση Τσίπρα κάνοντας λόγο για πιστωτική ασφυξία.

http://chronosmag.eu/index.php/th-pl-sl-s-p-1022015.html

Κάθε Τρίτη – πολιτικό σχόλιο – Χρόνος

bestgraf4Ας κρατήσουμε αυτή την 25η Ιανουαρίου 2015. Θα χρειαστεί να αναφερθούμε πολλές φορές στο πριν και το μετά, μετρώντας τις μέρες που θα μας χωρίζουν από αυτή την ημερομηνία στο μέλλον. Είναι η ημερομηνία κατά την οποία ανατράπηκαν οι ισορροπίες παραγωγής του κυρίαρχου Λόγου της κρίσιμης περιόδου και η αναμέτρηση με την κρίση πήρε νέα διάσταση. Αυτό που δρομολογήθηκε δίνει την αίσθηση όχι μιας απλής επανεκκίνησης αλλά μιας ριζικά διαφορετικής πορείας, ορισμένοι υποστηρίζουν και παραδείγματος. Ο «σοφός λαός» αποφάσισε δημοκρατικά. Αυτή η απόφαση ήταν στη θριαμβευτική ομιλία του Αλέξη Τσίπρα την Κυριακή το βράδυ στα προπύλαια του Πανεπιστημίου ο ήλιος της ελπίδας που ανατέλλει, ενώ για τον Αντώνη Σαμαρά μια βαριά σκιά σύννεφων που προμηνύουν βιβλική καταστροφή και grexit.

http://www.chronosmag.eu/index.php/th-pl-sl-s-p-322015.html

 

ας χαρούμε σαν παιδιά τη βούληση του σοφού λαού – Χρόνος

85cb3b9eed2e2e12d4b66a17f5b572a5Ένας φόβος που οδήγησε σε θυμό, μια ελπίδα που γέννησε προσδοκίες. Εάν τα επιχειρήματα δεν είναι ποτέ σχεδόν ικανά να βάλουν φραγμό το συναίσθημα, αυτή τη φορά φαίνεται πως κατάφεραν κάτι περισσότερο: να το μετατρέψουν σε πολιτικό οδηγό μιας μεγάλης αλλαγής. Γιατί όπως κι αν το δει κανείς, η κυβέρνηση Σύριζα είναι μια μεγάλη αλλαγή.

http://chronosmag.eu/index.php/p-s-pe-ls-sf-l.html

Τι είναι η “Πολιτισμική Δημοκρατία” και πώς την κάνουμε πολιτική; Συζήτηση με τη Μυρσίνη Ζορμπά στη Λευκωσία

048182b5785e5bf23b5dc5f88040f1fa

Το καινούργιο βιβλίο της Μυρσίνης Ζορμπά, Πολιτική του Πολιτισμού: Ευρώπη και Ελλάδα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα (Αθήνα, Πατάκης, 2014), προσπαθεί να φέρει μαζί δύο κόσμους διαφορετικούς: την πολιτική και την κουλτούρα. Σε μια εποχή όπου αναδιαρθρώνεται το πολιτιστικό τοπίο, ακυρώνεται το κοινωνικό κράτος, οι ελίτ αναδιατάσσονται, οι πολιτισμικές ιεραρχίες γεννούν κοινωνικές ιεραρχίες και πλέον απειλείται η πολιτιστική βιοποικιλότητα, χρειαζόμαστε επειγόντως ένα άλλο παράδειγμα δημόσιας πολιτισμικής πολιτικής — υποστηρίζει η Μυρσίνη Ζορμπά. Οι χώροι της πολιτιστικής πολιτικής δεν είναι πλέον όπως παλιά για τους λίγους καλλιεργημένους και τις Κυριακές. Ωστόσο, τα μουσεία, οι ακαδημίες και οι αίθουσες τέχνης δεν παύουν να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αποκλειστικής χρήσης: η περιέργεια, η αναζήτηση, η απειθαρχία, η εγγύτητα, ο διάλογος, η δοκιμή και ο πειραματισμός που χαρακτηρίζουν την καθημερινή ζωή δεν βρίσκουν θέση στις αίθουσες αυτές όπου επικρατεί η τάξη.

Η πολιτισμική δημοκρατία ως κεντρικό πολιτικό ζητούμενο

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ GENERIC FOTO ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ  2

Είναι θετικό ότι ένα πρόγραμμα πολιτισμού, όπως αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να γίνει αντικείμενο διαλόγου και μέσα και έξω από τις κομματικές γραμμές. Θα ήταν μια μεγάλη πρόοδος της δημοκρατίας, αν αυτό γινόταν κανόνας, και επίσης πολύ σημαντικό, αν αυτό αφορά τον πολιτισμό, μια έννοια και έναν χώρο της πολιτικής που βρίσκεται στο περιθώριο, σε μια περιοχή που η άγνοια συναγωνίζεται τις προκαταλήψεις. Οι επτά θέσεις που ακολουθούν, είναι μια συμβολή στη συζήτηση αυτή.

http://www.avgi.gr/article/4739133/i-politismiki-dimokratia-os-kentriko-politiko-zitoumeno

Πού συναντά η πολιτισμική πολιτική την καθημερινή ζωή;

Πρόσκληση1ηςΔιάλεξηςΠολΑνάπτ

ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ-Διάλεξη-Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014, 7μμ, αίθουσα διαλέξεων της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρος).

Ο πολιτισμός αποτελεί συνήθως αντικείμενο ενδιαφέροντος της δημόσιας  πολιτικής  σε ένα στενό φάσμα αντικειμένων: πολιτιστική κληρονομιά, λαϊκή παράδοση, μουσεία και τέχνες. Στη διεθνή ορολογία, μια τέτοια πολιτική, που περιορίζεται στην  παραπάνω  οριοθέτηση, ονομάζεται πολιτιστική πολιτική με τη στενή έννοια.

Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, τα μοντέλα  δημόσιας πολιτικής για τον πολιτισμό που συναντάμε σε χώρες της Ευρώπης αλλά και  στον Καναδά, την Αυστραλία και αλλού, έχουν διευρύνει τον σχεδιασμό τους, υιοθετώντας μια περισσότερο κοινωνικο-πολιτισμική προσέγγιση. Αυτή αποκαλείται πολιτισμική πολιτική με την ευρεία έννοια και  δεν περιορίζει το ενδιαφέρον της  αποκλειστικά στους  κρατικούς θεσμούς κύρους και την πρόσβαση ενός κοινού παθητικών θεατών ή ακροατών.  Αναπτύσσοντας μια πιο σύνθετη ανάλυση, έχει στραμμένο τον προβληματισμό της στους τρόπους και τις γέφυρες της  συμμετοχής των διαφορετικών ομάδων του πληθυσμού στον πολιτισμό, σε ό,τι αποκαλούμε πολιτισμό της καθημερινής ζωής,  στα εμπόδια που θέτουν στη συμμετοχή οι πολιτισμικές ανισότητες και διακρίσεις, ενώ  λαμβάνει υπόψη της  τη Διαφορετικότητα, τις πολιτισμικές ροές,  τις συμβολικές συγκρούσεις που υποβόσκουν στην κοινωνία. Το σταυροδρόμι αυτό, στο οποίο συναντιέται η πολιτισμική πολιτική με την καθημερινή ζωή είναι εξαιρετικά παραγωγικό, υπερβαίνει την παλιά αυστηρή ιεραρχική δομή του πολιτισμού και απελευθερώνει δημιουργικές δυνάμεις προς όφελος της  πολιτιστικής ανάπτυξης  μιας χώρας.

Η θεμελίωση αυτής της με την ευρεία έννοια πολιτισμικής πολιτικής στηρίζεται στις έννοιες του πολιτισμικού κεφαλαίου και των πολιτισμικών πόρων, στην ανάπτυξη της κοινοτικής κουλτούρας, στο ενδιαφέρον για τα σύγχρονα  φαινόμενα, τις νοοτροπίες, στάσεις και συμπεριφορές, τις πολιτισμικές ταυτότητες και την  ιδιότητα του πολίτη.

Αναζητώντας  τρόπους παρέμβασης, προκειμένου να  αντιμετωπίσει όλα τα παραπάνω, μια τέτοια πολιτισμική  πολιτική είναι συνήθως ανοιχτή σε συνεργασίες  με τον κόσμο της  εκπαίδευσης, με τα ιδιωτικά κοινωφελή πολιτιστικά  ιδρύματα, με τα ερευνητικά κέντρα, ενώ ευνοεί τις ανταλλαγές και τις διεθνείς συνεργασίες. Τέλος, δεν παραβλέπει τις αλλαγές που συντελούνται στην πολιτιστική βιομηχανία και τις υπηρεσίες, τις νέες πολιτιστικές πρακτικές, αλλά και την οικονομική αναπτυξιακή διάσταση του πολιτισμού.

 

 

 

 

Το πρόγραμμα πολιτισμού του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Κριτική και προτάσεις

2b13a40c22913d25f8e81ac046357ae4

Αν δεν υπάρξει ένα συντεταγμένο σχέδιο πολιτικής πρωτοβουλίας, οι αλλαγές που θα πραγματοποιηθούν κινδυνεύουν να γίνουν ερήμην των πιο ευάλωτων ομάδων, ερήμην του δημοσίου συμφέροντος, ερήμην της κοινωνικής αλληλεγγύης που κρατάει μια κοινωνία πολιτισμικά ζωντανή.

Η δημοκρατία στην καθημερινή μας κουλτούρα, δηλαδή εκεί όπου συγκροτείται η ταυτότητα του δημοκρατικού πολίτη, είναι η καλύτερη γραμμή άμυνας της δημοκρατίας απέναντι στους εχθρούς της κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Μια τέτοια πολιτισμική πολιτική οφείλει να επινοήσει η Αριστερά εάν θέλει να αλλάξει τη σημερινή κρίσιμη και μοιραία πραγματικότητα.

http://www.chronosmag.eu/index.php/p-pls-e-s-th-l.html