Κάθε Τρίτη – πολιτικό σχόλιο – Χρόνος

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ GENERIC FOTO ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ  2

Η πολιτική επέστρεψε για τα καλά και έμεινε εδώ μαζί μας όλη την προηγούμενη εβδομάδα, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των ξένων Μ.Μ.Ε. αλλά, κυρίως, των Ελλήνων πολιτών. Μέσα σε ατμόσφαιρα σταθερής αναμονής και «εποικοδομητικού» διαλόγου, που άλλοι θεώρησαν έναρξη των διαβουλεύσεων και άλλοι της διαπραγμάτευσης, Ρώμη, Παρίσι και Βρυξέλλες γνώρισαν από κοντά τον Αλέξη Τσίπρα. Είδαμε στις οθόνες μας τον Ρέντσι να περιορίζει τη γενναιοδωρία του σε μια γραβάτα γραφειοκρατικής παραγωγής, τον Ολάντ να δηλώνει τη γενικόλογη συμφωνία του εναντίον της λιτότητας αλλά και την προειδοποίησή του για την τήρηση των συμφωνιών, τον Γιουνκέρ να πιάνει από το χέρι τον Αλέξη-παιδί-μου αποφεύγοντας κοινές δηλώσεις μετά το τέλος της συνάντησης και, ξανά, Σουλτς με τη γνωστή συγκατάβαση, να δίνει συνέντευξη σε γερμανική εφημερίδα λίγο μετά την αναχώρηση Τσίπρα κάνοντας λόγο για πιστωτική ασφυξία.

http://chronosmag.eu/index.php/th-pl-sl-s-p-1022015.html

Κάθε Τρίτη – πολιτικό σχόλιο – Χρόνος

bestgraf4Ας κρατήσουμε αυτή την 25η Ιανουαρίου 2015. Θα χρειαστεί να αναφερθούμε πολλές φορές στο πριν και το μετά, μετρώντας τις μέρες που θα μας χωρίζουν από αυτή την ημερομηνία στο μέλλον. Είναι η ημερομηνία κατά την οποία ανατράπηκαν οι ισορροπίες παραγωγής του κυρίαρχου Λόγου της κρίσιμης περιόδου και η αναμέτρηση με την κρίση πήρε νέα διάσταση. Αυτό που δρομολογήθηκε δίνει την αίσθηση όχι μιας απλής επανεκκίνησης αλλά μιας ριζικά διαφορετικής πορείας, ορισμένοι υποστηρίζουν και παραδείγματος. Ο «σοφός λαός» αποφάσισε δημοκρατικά. Αυτή η απόφαση ήταν στη θριαμβευτική ομιλία του Αλέξη Τσίπρα την Κυριακή το βράδυ στα προπύλαια του Πανεπιστημίου ο ήλιος της ελπίδας που ανατέλλει, ενώ για τον Αντώνη Σαμαρά μια βαριά σκιά σύννεφων που προμηνύουν βιβλική καταστροφή και grexit.

http://www.chronosmag.eu/index.php/th-pl-sl-s-p-322015.html

 

ας χαρούμε σαν παιδιά τη βούληση του σοφού λαού – Χρόνος

85cb3b9eed2e2e12d4b66a17f5b572a5Ένας φόβος που οδήγησε σε θυμό, μια ελπίδα που γέννησε προσδοκίες. Εάν τα επιχειρήματα δεν είναι ποτέ σχεδόν ικανά να βάλουν φραγμό το συναίσθημα, αυτή τη φορά φαίνεται πως κατάφεραν κάτι περισσότερο: να το μετατρέψουν σε πολιτικό οδηγό μιας μεγάλης αλλαγής. Γιατί όπως κι αν το δει κανείς, η κυβέρνηση Σύριζα είναι μια μεγάλη αλλαγή.

http://chronosmag.eu/index.php/p-s-pe-ls-sf-l.html

Τι είναι η “Πολιτισμική Δημοκρατία” και πώς την κάνουμε πολιτική; Συζήτηση με τη Μυρσίνη Ζορμπά στη Λευκωσία

048182b5785e5bf23b5dc5f88040f1fa

Το καινούργιο βιβλίο της Μυρσίνης Ζορμπά, Πολιτική του Πολιτισμού: Ευρώπη και Ελλάδα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα (Αθήνα, Πατάκης, 2014), προσπαθεί να φέρει μαζί δύο κόσμους διαφορετικούς: την πολιτική και την κουλτούρα. Σε μια εποχή όπου αναδιαρθρώνεται το πολιτιστικό τοπίο, ακυρώνεται το κοινωνικό κράτος, οι ελίτ αναδιατάσσονται, οι πολιτισμικές ιεραρχίες γεννούν κοινωνικές ιεραρχίες και πλέον απειλείται η πολιτιστική βιοποικιλότητα, χρειαζόμαστε επειγόντως ένα άλλο παράδειγμα δημόσιας πολιτισμικής πολιτικής — υποστηρίζει η Μυρσίνη Ζορμπά. Οι χώροι της πολιτιστικής πολιτικής δεν είναι πλέον όπως παλιά για τους λίγους καλλιεργημένους και τις Κυριακές. Ωστόσο, τα μουσεία, οι ακαδημίες και οι αίθουσες τέχνης δεν παύουν να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αποκλειστικής χρήσης: η περιέργεια, η αναζήτηση, η απειθαρχία, η εγγύτητα, ο διάλογος, η δοκιμή και ο πειραματισμός που χαρακτηρίζουν την καθημερινή ζωή δεν βρίσκουν θέση στις αίθουσες αυτές όπου επικρατεί η τάξη.

ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ τεύχος 105-Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ελληνικής πολιτιστικής πολιτικής

67e2b5a48e05c5bed9e8862c9bae4145

Όλγα Σουφλιά

Καταργήσεις φορέων, συγχωνεύσεις οργανισμών, απολύσεις εργαζομένων και δραματικές μειώσεις στο ύψος των κρατικών επιχορηγήσεων: επιπτώσεις της λεγόμενης οικονομικής κρίσης που ασφαλώς πλήττει και το χώρο του πολιτισμού· μιας κρίσης που – σε συνδυασμό με τη επικρατούσα στρεβλή θεώρηση του πολιτισμού ως είδους πολυτελείας και την αμηχανία που προδίδουν οι συνεχείς μεταβολές στη μορφή του αρμόδιου Υπουργείου- προκαλεί έντονη ανησυχία για το μέλλον της πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας. Και κυρίως εγείρει κρίσιμα ερωτήματα για το περιεχόμενο, το ρόλο και τον τρόπο άσκησης της πoλιτιστικής μας πολιτικής.

Αυτά τα ερωτήματα απαντά –με αξιοσημείωτη ευθύτητα και ρεαλισμό- η Μυρσίνη Ζορμπά στο βιβλίο της Πολιτική του Πολιτισμού-Ευρώπη και Ελλάδα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα.

Η πολιτισμική δημοκρατία ως κεντρικό πολιτικό ζητούμενο

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ GENERIC FOTO ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ  2

Είναι θετικό ότι ένα πρόγραμμα πολιτισμού, όπως αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να γίνει αντικείμενο διαλόγου και μέσα και έξω από τις κομματικές γραμμές. Θα ήταν μια μεγάλη πρόοδος της δημοκρατίας, αν αυτό γινόταν κανόνας, και επίσης πολύ σημαντικό, αν αυτό αφορά τον πολιτισμό, μια έννοια και έναν χώρο της πολιτικής που βρίσκεται στο περιθώριο, σε μια περιοχή που η άγνοια συναγωνίζεται τις προκαταλήψεις. Οι επτά θέσεις που ακολουθούν, είναι μια συμβολή στη συζήτηση αυτή.

http://www.avgi.gr/article/4739133/i-politismiki-dimokratia-os-kentriko-politiko-zitoumeno

Πού συναντά η πολιτισμική πολιτική την καθημερινή ζωή;

Πρόσκληση1ηςΔιάλεξηςΠολΑνάπτ

ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ-Διάλεξη-Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014, 7μμ, αίθουσα διαλέξεων της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρος).

Ο πολιτισμός αποτελεί συνήθως αντικείμενο ενδιαφέροντος της δημόσιας  πολιτικής  σε ένα στενό φάσμα αντικειμένων: πολιτιστική κληρονομιά, λαϊκή παράδοση, μουσεία και τέχνες. Στη διεθνή ορολογία, μια τέτοια πολιτική, που περιορίζεται στην  παραπάνω  οριοθέτηση, ονομάζεται πολιτιστική πολιτική με τη στενή έννοια.

Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, τα μοντέλα  δημόσιας πολιτικής για τον πολιτισμό που συναντάμε σε χώρες της Ευρώπης αλλά και  στον Καναδά, την Αυστραλία και αλλού, έχουν διευρύνει τον σχεδιασμό τους, υιοθετώντας μια περισσότερο κοινωνικο-πολιτισμική προσέγγιση. Αυτή αποκαλείται πολιτισμική πολιτική με την ευρεία έννοια και  δεν περιορίζει το ενδιαφέρον της  αποκλειστικά στους  κρατικούς θεσμούς κύρους και την πρόσβαση ενός κοινού παθητικών θεατών ή ακροατών.  Αναπτύσσοντας μια πιο σύνθετη ανάλυση, έχει στραμμένο τον προβληματισμό της στους τρόπους και τις γέφυρες της  συμμετοχής των διαφορετικών ομάδων του πληθυσμού στον πολιτισμό, σε ό,τι αποκαλούμε πολιτισμό της καθημερινής ζωής,  στα εμπόδια που θέτουν στη συμμετοχή οι πολιτισμικές ανισότητες και διακρίσεις, ενώ  λαμβάνει υπόψη της  τη Διαφορετικότητα, τις πολιτισμικές ροές,  τις συμβολικές συγκρούσεις που υποβόσκουν στην κοινωνία. Το σταυροδρόμι αυτό, στο οποίο συναντιέται η πολιτισμική πολιτική με την καθημερινή ζωή είναι εξαιρετικά παραγωγικό, υπερβαίνει την παλιά αυστηρή ιεραρχική δομή του πολιτισμού και απελευθερώνει δημιουργικές δυνάμεις προς όφελος της  πολιτιστικής ανάπτυξης  μιας χώρας.

Η θεμελίωση αυτής της με την ευρεία έννοια πολιτισμικής πολιτικής στηρίζεται στις έννοιες του πολιτισμικού κεφαλαίου και των πολιτισμικών πόρων, στην ανάπτυξη της κοινοτικής κουλτούρας, στο ενδιαφέρον για τα σύγχρονα  φαινόμενα, τις νοοτροπίες, στάσεις και συμπεριφορές, τις πολιτισμικές ταυτότητες και την  ιδιότητα του πολίτη.

Αναζητώντας  τρόπους παρέμβασης, προκειμένου να  αντιμετωπίσει όλα τα παραπάνω, μια τέτοια πολιτισμική  πολιτική είναι συνήθως ανοιχτή σε συνεργασίες  με τον κόσμο της  εκπαίδευσης, με τα ιδιωτικά κοινωφελή πολιτιστικά  ιδρύματα, με τα ερευνητικά κέντρα, ενώ ευνοεί τις ανταλλαγές και τις διεθνείς συνεργασίες. Τέλος, δεν παραβλέπει τις αλλαγές που συντελούνται στην πολιτιστική βιομηχανία και τις υπηρεσίες, τις νέες πολιτιστικές πρακτικές, αλλά και την οικονομική αναπτυξιακή διάσταση του πολιτισμού.

 

 

 

 

Το πρόγραμμα πολιτισμού του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Κριτική και προτάσεις

2b13a40c22913d25f8e81ac046357ae4

Αν δεν υπάρξει ένα συντεταγμένο σχέδιο πολιτικής πρωτοβουλίας, οι αλλαγές που θα πραγματοποιηθούν κινδυνεύουν να γίνουν ερήμην των πιο ευάλωτων ομάδων, ερήμην του δημοσίου συμφέροντος, ερήμην της κοινωνικής αλληλεγγύης που κρατάει μια κοινωνία πολιτισμικά ζωντανή.

Η δημοκρατία στην καθημερινή μας κουλτούρα, δηλαδή εκεί όπου συγκροτείται η ταυτότητα του δημοκρατικού πολίτη, είναι η καλύτερη γραμμή άμυνας της δημοκρατίας απέναντι στους εχθρούς της κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Μια τέτοια πολιτισμική πολιτική οφείλει να επινοήσει η Αριστερά εάν θέλει να αλλάξει τη σημερινή κρίσιμη και μοιραία πραγματικότητα.

http://www.chronosmag.eu/index.php/p-pls-e-s-th-l.html

Τότε στο βουνό-Εντευκτήριο-Σεπτέμβριος 2014

07.root.dress[1]

Αργότερα, μεγαλώνοντας, οι παρέες βρήκαν πιο μόνιμους τόπους, συνήθως ένα σπιτάκι σε νησί άρχισε να φιλοξενεί την καλοκαιρινή διαφυγή. Τα νησιά και τα χωριά μεταβλήθηκαν σε συμβολικές ουτοπίες, σε κοινωνικό status, σε επενδύσεις κύρους αλλά και σε εναλλακτικές διαφυγές. Η Αστυπάλαια, η Ίος, η Σύμη, η Σαντορίνη, η Φολέγανδρος, δεν ανήκαν πια αποκλειστικά στην αστική γενιά του ’30. Η Σύρος συγκέντρωνε τους ερευνητές του ΕΚΤ, ο Άγιος Πέτρος της Άνδρου τους εκσυγχρονιστές του Νίκου Θέμελη, η Τήνος τους φίλους καλλιτέχνες, τα Κουφονήσια τους πιο εναλλακτικούς. 

http://entefktirio.blogspot.gr/

Tο μουρμουρητό του πολιτισμού σήμερα- του Γιώργου Τζιρτζιλάκη-Chronosmag.eu- Σεπτέμβριος 2014

2087_step37_4c2770bab0ee0

Πολιτική και πολιτισμός είναι το θεματικό ζεύγος που αναδεικνύει ήδη από τον τίτλο του το βιβλίο της Μυρσίνης Ζορμπά.  Εδώ καταθέτουμε σημειώσεις στο περιθώριο του  βιβλίου και το παράδειγμα της αμοιβαίας σύντηξης της «δύσκολης» υψηλής και λόγιας κουλτούρας με τις νεότερες, και τις παραδοσιακές, μορφές λαϊκού πολιτισμού. Ίσως σε μερικούς οι έννοιες αυτές να είναι ελκυστικές και δυναμικές αλλά σε άλλους μπορεί να φαίνονται αμήχανες ή ακόμη και κουραστικές, με τον τρόπο που τις συζητάμε και τις θέτουμε εν έργω. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο χάρισμα του βιβλίου, το οποίο γίνεται περισσότερο διακριτό στην ενότητα που αφορά τις «πολιτικές του πολιτισμού» από τη δεκαετία του 1950 και μετά, στην Ελλάδα. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη συμβολή του βιβλίου επειδή ακριβώς συστηματοποιεί, συγκρίνει και ερμηνεύει δεδομένα και τεκμήρια με ευρηματικό τρόπο.

 http://www.chronosmag.eu/index.php/g-ls-pls-s.html